Grzejnik znormalizowany

Wielka liczba istniejących pierwotnie modeli została w Niemczech ograniczona przez znormalizowanie ich wymiarów. Główne wymiary można znaleźć w DIN 4720 (żeliwne grzejniki z ogniw) i DIN 4722 (stalowe grzejniki z ogniw) . W porozumieniu z zakładami wytwórczymi ustalono wymiary i jednolity przekrój grzejników żeliwnych wobec tego w Niemczech wytwarza się tylko grzejniki żeliwne o gładkiej zamkniętej powierzchni z jednym do trzech kanałów dla przepływu czynnika grzejnego. Powierzchnia grzejna jest również ustalona przez główne wymiary grzejnika. Modele grzejników stalowych poszczególnych wytwórców wykazują jednak jeszcze pewne odchylenia. W jednych wykonaniach łączy się człony złączkami, w innych zaś przez spawanie. W tym drugim przypadku człony końcowe otrzymują specjalnie gniazda, które umożliwiają dołączenie dalszych członów za pomocą złączek. Zastosowanie. Radiatory żeliwne nadają się do ogrzewania wodnego i parowego, przy czym przy ogrzewaniach parowych (para nasycona) są przystosowane do ciśnień roboczych do atn, a w ogrzewaniach wodnych o maksymalnej temperaturze zasilania 110 st. C do 4 atn, zaś przy 130 st. C do 3 atn. Radiatory stalowe ze względu na ich małą odporność na korozję używa się tylko w ogrzewaniach wodą ciepłą. Najwyższe dopuszczalne ciśnienie robocze wynosi dla zwykłych modeli 4 atn, może być jednak zwiększone przy typach o małych wysokościach. Ciężar radiatorów żeliwnych na 1 m2 powierzchni grzejnej 24-28 kG. Ciężar radiatorów stalowych na 1 m2 powierzchni grzejnej ok. 10 kG. Pojemność wodna radiatorów stalowych jest mniejsza o ok. 150/0, a więc akumulują one tylko ok. 50% ciepła radiatorów żeliwnych, można je przeto prędzej nagrzać. Grzejniki stalowe są mniej narażone na zamrożenie niż grzejniki żeliwne, czas ich zdolności do eksploatacji jest jednak zwykle krótszy, a szczególnie wtedy, gdy ogrzewanie musi być częściej opróżniane. Pokrycie powierzchni. Grzejniki z ogniw są najczęściej za- opatrzone przez wytwórcę w powłokę ochronną przeciwko rdzy. Przed właściwym pomalowaniem grzejnika, należy powłokę tę usunąć, chyba że jest to farba odporna na wysoką temperaturę i dostosowana do późniejszego pokrycia farbą. Tylko w ten sposób można uniknąć odpryskiwania farby już w pierwszym sezonie ogrzewczym. O wpływie lakierowania na promieniowanie grzejnika, a przez to na oddawanie ciepła, istnieją często fałszywe pojęcia. Badania wykazały, że współczynniki promieniowania przy zwykłym pokryciu grzejników farbą są jednakowe, niezależnie od rodzaju farby, a nawet są nieco wyższe niż współczynniki dla surowego żeliwa. Często maluje się grzejniki farbą aluminiowo-brązową. Współczynnik promieniowania tej powłoki jest znacznie niższy niż jakiejkolwiek innej farby używanej do malowania grzejników wydajność cieplna grzejnika może wskutek tego ulec zmniejszeniu o 5-15 %. [przypisy: gabloty wewnętrzne, przeciski pod drogami, biała cegła ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: biała cegła gabloty wewnętrzne przeciski pod drogami