Charakterystyka rodzajów zabudowy.

Zabudowa zwarta lub inaczej obrzeżna, stosowana do. budynków o różnym przeznaczeniu, wypełnia cały front działki lub bloku bez pozostawienia przerw. Wjazdy na wspólne podwórza, położone na tyłach budynków, mogą być wykonane w parterach budynków. Wysokość zabudowy zwartej uwarunkowana jest przepisami prawa budowlanego. Warunkiem pożądanym jest wyrównanie lica ścian frontowych i tylnych. Zabudowa zwarta może być stosowana w linii prostej lub zakrzywionej na dowolnym kształcie bloku budowlanego. W starych miastach zabudowa zwarta wypełniała również w różny sposób podwórza działek. Budowano oficyny boczne, środkowe i tylne. Wysokość budynków i rodzaje elewacji w zabudowie zwartej mogą się różnić od siebie. Zabudowa zwarta odznacza się brakiem przewiewów i złymi warunkami zdrowotnymi. Pod względem ekonomicznym jest korzystna, gdyż daje możność lepszego wyzyskania terenu i lepiej chroni od strat cieplnych. nowoczesnej urbanistyce jednak s tosuje się ją wyłącznie w tych dzielnicach śródmiejskich, w których zabudowa taka już istnieje. Zzabudowa półzwarta różni się od zabudowy zwartej tym, że pozostawia się w pewnych odstępach przerwy na całej wysokości budynków, umożliwiające przewiew powietrza. Zabudowa półzwarta stanowi sposób uzdrowienia istniejącej zabudowy zwartej starych dzielnic. Zabudowa luźna składa się z wolno stojących budynków różnego przeznaczenia i dowolnej wielkości, rozstawionych swobodnie w przepisowych odstępach na terenie bloku. Ustawienie budynków w stosunku do ulicy jest dowolne, frontem lub szczytem, a nawet ukośnie, jeżeli to będzie uzasadnione. Wysokość budynków i charakter elewacji są uzależnione od rodzaju strefy. [hasła pokrewne: cegła grafitowa, żuraw warsztatowy, benfotiamina ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: benfotiamina cegła grafitowa żuraw warsztatowy